Doğum Tarihi   : 1940
Vefat Tarihi        : 05.11.2002
Doğum Yeri      : Nevşehir-Göreme
Baba Adı           : Ahmet
Anne Adı           : Meryem

Mehmet YÜCEBİLGİLİ, biri öz 9 kardeşten birisidir. Henüz 5–6 yaşlarında iken babasını kaybettiğinden annesi ile çileli ve fakir bir hayatın içinde kendini bulmuştur. Kurtuluş savaşı sonrası Anadolu insanının çektiği sıkıntılardan o da nasibini almış, okula gidememiş, sonraları okuma yazmayı Yunus Emre’nin yeni harflerle basılmış Divan’ını okuyarak, kendi kendine öğrenmiştir. Birçok şiirini ezbere bildiği bir Yunus hayranı idi. Fakirlik yıllarını tanımlarken anlattığı Mustafa isimli küçük kardeşinin zatürreeden ölümüne neden; üşütmesini, ayağında ayakkabısının olmamasına bağlar ve ağlayarak anlatırdı.

Çocukluğunda Ankara’da simit, şeker vb. satarak hayatını kazanmaya ve annesine bakmaya çalışmış. Hayat yükü çocukluk yıllarında omuzlarına vurulmuş. Çileli bir hayattan geldiği için de daha sonraki yetişkin hayatında fakir ve kimsesizlerin durumlarından çok iyi anlıyor ve onların sıkıntılarına maddi manevi ortak olmak istiyordu. Kendisi çok zeki olmasına rağmen okuyamadığı için okumaya ve okutmaya aşk derecesinde gönül vermişti. Sohbetlerinde konu eğitim-öğretim olunca ne kadar çaba gösterme azminde oluşunu, “Bir yolun karşı tarafına geçecek kadar ömrüm olsa, o kadarını bile okul yaptırma vb. işlerde harcamak isterim” şeklinde ifade ederdi. Yine kestiği kurbanlarını bayram sabahları şehir içinde kamyonu ile dolaşarak topladığı garip insanlara evinde kavurma yaparak yedirdiğine çok kere şahit olunurdu. Deli bilinen insanları bazen evine getirir, yedirip içirirdi. Bazen de bir lokanta ile anlaşarak orada yiyip-içmelerini sağlardı. Bir defasında da evinden dışarıya atılmış saralı bir insana acıyarak onu eve getirmiş bir müddet ona kendi elleri ile bakmıştır.

Mehmet YÜCEBİLGİLİ büyüğümüzün bu kısa tanıtımda konu edemeyeceğimiz kadar örnek davranışları vardı. Birkaç ailenin başını sokacak bir evlerinin olması için gayret göstermiştir. Okuma imkânı olmayan çocuklardan birkaçını bir evde barındırarak, onlara okuma imkânı sağlamıştır. 3 tane okulun, 2 tane caminin yapılmasını sağlamıştır.

Kendisine ilgi ve sevgi gösterene çok daha fazlası ile karşılık verebilecek karakterde bir gönül insanı idi. Okulumuzun inşaatı sırasında hastalanmış ve inşaatın başına gidemez hale gelmişti. Yatağını okul inşaatının göründüğü tarafa çevirmelerini çocuklarından istemişti. 5 Kasım 2002’de aramızdan ayrıldı. Nur içinde yatsın. Allah’ın rahmet ve merhameti üzerine olsun.